Βρίσκεστε εδώ: HomeΜΟΥΣΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟΜουσικήΔιαγωνισμός Δημοτικού ΤραγουδιούΕμφάνιση βάσει ετικέτας: Του γάμου

Ν' άσπρη, κάτασπρη, ρούσα μ', πέρδικα ν' εδώ στη γειτονιά μας. Ηρθαν ξένοι, ρούσα μ', παντάξενοι, ήρθαν και μας πήραν.

Βάτους κι αγκάθια πάτησα, Βασίλω, ώσπου να σ' αγαπήσω. Φέτος τ' αμπέλια χάλασαν, Βασίλω, και τι κρασί θα πιούμε,

Βλάχα έπλενε στης βρύσης τα πλατάνια και γυαλίζονταν, τα κάλλη της κοιτούσε.

Γαμπρέ μ', τη μάνα π' σ' έκαμε και είσαι άσπρος σαν το γάλα.

Διώξε(ς) με, μάνα μ', διώξε(ς) με. Θαρρείς θα πάνω και θα 'ρθω.

Έβγα μάνα μ΄ στα κάγκελα, να ιδεις το γιο σ' απ΄ όρχεται

Ένας άγουρος κι ένας καλός λεβέντης μαύρον τάιζε και μαύρον τιμαρεύει

Στο παραθύρι κάθεται η πεθερά κι νύφη. Κι όλον τον κάμπο αγνάντευαν κι όλο τον κάμπο βλέπουν.

Θέλω ν' ανέβω σε βουνό, να πελεκήσω μάρμαρο,

Κάτω στο δαφνοπόταμο και στα δασιά τριαντάφυλλα, εκεί κάθεται ο κυρ νουνός με τετρακόσιους άρχοντες

Κάτω στον τρανό τον κάμπο και στα πράσινα λιβάδια

Κίνησα το δρόμο δρόμο, το στενό το μονοπάτι.

Κίνησε η Δέσπω για νερό με τη βαρελοπούλα, Δέσπω, Δεσπούλα μου.

Τραγούδι: Κόρη μ', σαν πας στην εκκλησιά, μωρ' καημένη να προσκυνήσεις και για μας, ζηλεμένη.

Μάνα και γιος εμάλωναν για μια αρβανιτοκόρη. -Μάνα μου, θα την πάρουμε αυτήν την αρβανίτ(ι)σσα.

Μαράθηκαν και τα κλαδιά, όλα τα κοντοκλάδια, μωρ' Κατερίνα μου, για της Ρηνούλας τον καημό, που 'ν' αρραβωνιασμένη,

Ο ήλιος επαντρεύεται και παίρνει το φεγγάρι. Κι όλα τ' αστέρια κάλεσε, συμπέθεροι να πάνε.

Ο καπετάνιος κίνησε, κυρ καπετάνιε μου, με δυο, με τρεις νομάτους, να πάει στη Βλαχοκερασιά, στις δόλιες τις κουμπάρες.

Πέρα σε κείνο το βουνό, το πέρα και το δώθε, πόχει ν' αντάρα στην κορφή και κατεχνιά στη ρίζα.

Σελίδα 1 από 2

ΑΝΑΖΗΤΗΖΗ

Αρχή