Βρίσκεστε εδώ: HomeΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΙΓΓΟΣΓράφτηκαν για τη μνήμη τουΕτήσιο μνημόσυνο

Πέρασε ένας χρόνος. Και πέρασε πολύ γρήγορα.

Πέρασε ένας χρόνος.

Και πέρασε πολύ γρήγορα και συνάμα βασανιστικά αργά για να συνηθίσω στην έλλειψη της φυσικής του παρουσίας.

Είναι κι αυτά που ζούμε τούτη την εποχή που μου τον φέρνουν διαρκώς δίπλα μου.

Στην πίκρα μου για την κατάντια της πατρίδας μου είναι εδώ, πικραμένος.

Στην ελπίδα μου για έναν καλύτερο κόσμο, είναι εδώ, με το χαμόγελό του να φωτίζει το γύρω.

Στον θυμό μου για την υποκρισία των αρχόντων και την αχαριστία των ανθρώπων, είναι εδώ, θυμωμένος.

Στους ήχους της παράδοσης, γεμάτους αρχές και αξίες ανέγγιχτες από τον χρόνο και τις ανθρώπινες ασχημίες, είναι εδώ, με τα μάτια κλειστά στην ολύμπια ηρεμία του.

Στο πετάρισμα της καρδιάς μου ατενίζοντας την Πίνδο, είναι εδώ, δίπλα μου, με το αετίσιο βλέμμα του να σαρώνει τις βουνοκορφές της.

Στα αδιέξοδά μου είναι εδώ με τη τραχιά γλυκύτητα του να με μαλώνει και να μου δίνει κουράγιο.

Θυμάσαι τον Δημήτρη; Με ρώτησαν.

Δεν τον θυμάμαι. Τον ζω.

Κωστής Γκορτζής

 

ΑΝΑΖΗΤΗΖΗ

Αρχή