Τα Λαογραφικά του Σπηλαίου Γρεβενών: Πρόλογος

Γράφω για τη λαογραφία του Σπηλαίου Γρεβενών, γιατί πιστεύω ότι ο παραδοσιακός τρόπος ζωής σ' αυτό το κεφαλοχώρι του ορεινού όγκου των Γρεβενών εκείνης της εποχής (αρχές του 1970) αντιπροσωπεύει αδρά ολόκληρο το νομό Γρεβενών.

Είχα τη χαρά και την τιμή να υπηρετήσω στο αγροτικό ιατρείο του Ζιάκα Γρεβενών και της γύρω περιοχής από τον Ιούνιο του 1970 μέχρι το Φεβρουάριο του 1973.

Η ζωή στο Σπήλαιο, στο Ζιάκα και στα γύρω χωριά εκείνη τη εποχή, όπως άλλωστε και σ' όλα τα χωριά του νομού μας, ήταν αλλιώτικη απ' τη σημερινή. Ήταν πιο κοντά στην παράδοση. Ήταν ακόμα στη ζωή σημαντικοί φορείς της ζωντανής λαϊκής παράδοσης. Ήταν άνθρωποι που έρχονταν με τα βιώματά τους από τον προηγούμενο αιώνα.

Ήταν σημαντικό και ωφέλιμο να συζητάς εκείνη την εποχή με εβδομηντάρηδες, ογδοντάρηδες και ενενηντάρηδες. Όλοι τους, άνδρες και γυναίκες, είχαν μια σοφία, μια σύνεση, μια ωριμότητα που συγκλόνιζε. Συζητούσαν για τα παλιά με πάθος και ζούσαν έντονα την παράδοση, τα ήθη, τα έθιμα, τις γιορτές, τα πανηγύρια, τα τραγούδια, τους χορούς και τα γλέντια.

Έμαθα και κατέγραψα από εκείνους τους σοφούς αγράμματους πολλά και έκτοτε συνέχισα μέχρι σήμερα να καταγράφω. Σήμερα ακόμα ζει η λαϊκή ψυχή στα χωριά ελεύθερη, αλλά και στην πόλη καταπιεσμένη.

Πολλά απ' αυτά που γράφω είναι βιώματα της παιδικής μου ηλικίας στο χωριό μου, το Σιταρά Γρεβενών, με μούσα τη μακαρίτισσα τη μάνα μου Μαγδαληνή Ρίγγου, την παπαδιά, τον παπα-Νικόλα Ρίγγο, αλλά και τους χωριανούς μου της εποχής εκείνης.

Έγραψα και συνεχίζω να γράφω με σκοπό να αποτελέσουν πολιτιστική παρακαταθήκη για τους απογόνους μας.

Δημήτρης Β. Ρίγγος

ΑΝΑΖΗΤΗΖΗ

Αρχή